Moet je zien! - Milja Praagman

Lezen

Voor het tijdschrift Lezen mocht ik de cover maken. Er staat ook een interview in met mij in mijn atelier. Zie voor het interview en meer fijne artikelen deze link en blader online; https://www.lezen.nl/publicaties/lezen-3-2017

Tak

De vraag of mijn kinderen mij inspireren tot het schrijven van prentenboekverhalen heeft me altijd mateloos geïrriteerd en kon ik altijd met een volmondig NEE beantwoorden tot nu. Want ja mijn nieuwste prentenboek Moet je zien! is wel geïnspireerd door mijn kleinste.
We waren een week in Parijs, en bezochten daar de begraafplaats Père-Lachaisse wat op loopafstand van het gehuizenruilde appartement lag. Mijn kleinste vond daar een mooie tak. Die tak ging mee door Parijs, museum en winkels in en uit. Mee naar het park en speeltuin voor het appartement. Mee naar bed. De tak was van alles. Zittend op een bankje in de speeltin zag ik een jongetje ook van haar leeftijd steentjes verzamelen en die bij een boom leggen en erbij praten net als mijn kleinste deed met haar tak. Hele verhalen werden er verzonnen. Tot op een dag we weer ergens liepen in Parijs en ik (haar moeder) per se een très petite kledingwinkeltje in moest. Ze wilden allemaal mee dus bleef de tak op mijn verzoek even buiten. Kleinste zette de tak voorzichtig achter de bank voor het winkeltje want stel je voor dat een ander kind hem mee zou nemen. In de speeltuin hadden er al twee jongetjes de tak geprobeerd af te pakken, ze was op haar hoede nu.
Bij het naar buiten gaan zagen wij dat er aan de overkant een bakkertje zat met opvallend grote meringues in de etalage. Dus daar liepen we even later snoepend mee verder door Parijs. De tak werd even door iedereen vergeten.
's-Avonds bij het naar bed gaan mistte ze de tak pas en werd er lang om gehuild. Zelfs nog toen we we al een tijd thuis waren kon ze ineens nog huilen om de verloren tak. Het idee dat de tak daar nog alleen stond of nog erger dat dat jongetje uit de speeltuin de tak had gevonden.
De andere kant van het verhaal waren de mensen overal, mijn pubers (en ook ik) starend op hun mobiel terwijl die kleintjes hele verhalen verzonnen. Die ik anders ook zou verzinnen bedacht ik, dat is nu Moet je zien! geworden. Het ligt vanaf deze week in de betere boekwinkel.

Mooi vertaalnieuws!

Deed zojuist twee rondedansjes, één voor het nieuws dat 'Omdat ik je zo graag zie' vertaald gaat worden in het Spaans en Galisich! En ook 'Het lammetje dat een varken is' met Pim Lammers gaat bij diezelfde uitgever vertaald worden, nog een dansje dus! Olé!

Interview

Op bol.com staat een lang interview met Leopold en mij over onze samenwerking voor het prentenboek 'Zien met je ogen dicht' wat pas is verschenen bij De Eenhoorn.

https://lees.bol.com/nl

Zilveren penseel 2017

Woensdagmiddag 21 juni werden de griffels en penselen uitgereikt in de Westergasfabriek in Amsterdam. Ik zou er natuurlijk heen zoals altijd maar door vreemde omstandigheden was ik er niet. Iets met een zoon en een naald in een voet.
Door de geringe aandacht in kranten -wel veel lovende fijne recencies op internet- had ik niet meer gedacht dat Omdat ik je zo graag zie zo'n mooie prijs zou kunnen gaan winnen. Een heerlijke verrassing want het is veruit mijn lievelingsboek ik voelde een enorme noodzaak om dit te vertelllen, juist in deze verwarrende tijd. Het is een multicultureel prentenboek waarin ik heb geprobeerd mijn liefde voor de verscheidenheid van alle mensen uit te drukken. Met een titel als een boodschap voor iedereen.

Uit het juryrapport; Niet alleen de mensen in de wereld zijn herkenbaar, ook - of juist- de grootmoeder en het meisje. Hun liefdevolle relatie vormt de rode draad in dit prachtige mooi getekende en tijdloze prentenboek.

juryrapportenCPNB2017.pdf

Veel dank aan de jury! En dank ook aan iedereen bij de Eenhoorn zonder wie dit boek er niet was geweest en aan Dries Desseyn voor de wonderschone vormgeving. Speciale dank aan de oma van Marthe en Benjamin voor de heerlijke anekdote die een vondst bleek voor dit verhaal.

Zien met je ogen dicht

Ik schreef en tekende inmiddels meer dan 25 prentenboeken. Maar voor het eerst maakte ik nu een prentenboek samen met mijn man, Leopold van de Ven. Leopold is kunstenaar die hedendaagse sculpturen, tekeningen en installaties maakt.


Papa tilt een stoeptegel op. Daaronder zitten honderden mieren. 'Er is altijd meer dan je denkt,' zegt papa. Dat voel ik, als ik opa's lege stoel aai. Of als ik mijn oor op papa's borst leg. Met je ogen dicht kan je soms zoveel meer zien.

Zien met je ogen dicht _ Milja Praagman & Leopold van de Ven _ 32blz _ € 14,50 _ isbn 9789462912397