Stoner NYC

Als mensen boeken waren dan was onze buurman in Brooklyn 'Stoner' het indrukwekkende boek van John Williams. De 83-jarige buurman ontmoette ik een dag na aankomst. En zijn levensverhaal was identiek aan dat van 'Stoner'. Hij zat op de trap van zijn Brownstone broos voor zich uit te kijken. We raakten aan de praat, en hij vertelde dat niemand dat meer deed gewoon even praten, ze hadden allemaal geen tijd want iedereen moest werken. Ik had 5 weken de tijd grapte ik. Waarop Walter zei 'Five weeks New York that's hard work too, Milja'. Hij wuifde voorbijgangers weg met de woorden 'they all have to live their lives'. Toen ik na drie kwartier ook maar aanstalten maakte om naar binnen te gaan zei Stoner; 'Go live your live'. Ik zag hem de volgende dag weer. We hadden het in die gesprekken veel over boeken, maar Stoner kende hij niet.

Airbnb NYC

Het huis wat we huurden hebben we gevonden via airbnb. In de metro zie je overal reclameborden dat de New Yorkers zo blij zijn met airbnb. Nou wij waren ook heel blij met airbnb. Het was anders onmogelijk om zo lang hier te blijven. Na het lezen van Honderd uur nacht van Anna Woltz (lees dat boek!) was ik alleen wel bang dat ons appartement niet zou bestaan wegens te mooi om waar te zijn. We huurden namelijk een brownstone benedenhuis in Park Slope, een hele mooie buurt. Ook een buurt waar veel gezinnen woonden. Al bleek wel dat alle kinderen op summercamp waren en werkten de ouders overal stug door. Dus als ik met kleinste in de speeltuin zat, zat ik daar tussen de nanny's. En in het park zagen we de groepen summercampkinderen. De vrouw waar we het van huurden zat in de zomer in Vermont en had het prachtig ingericht met overal kunst aan de muur. Alleen was de eigenaresse maar net een kop groter dan mijn peuter dus dat de bedden wat aan de kleine kant waren en onze voeten in de Brooklyn-air sliepen, ach dat was een kleinigheidje voor de rest 5 sterren!

Zomer in Brooklyn NYC

Deze zomer was ik vijf weken in New York. Vreemde plaats misschien om met drie kinderen op vakantie te gaan, maar het was niet zo maar een vakantie. Mijn man ging 1 juli al om daar een half jaar te gaan werken als artist in rescidence. Dus bedachten we dat wij in ieder geval de zomer zouden meegaan om hem niet zo heel lang te hoeven missen. Het fijnste van alles was dat het er altijd mooi weer was. Een zielig zacht buitje niet meegerekend maar zelfs dat was fijn voor de verkoeling. En dat we ons nooit hoefden te vervelen. We maakten een hele lange lijst van alles wat we wilden doen in die vijf weken en bijna alles streepten we af. Maar toen het einde in zicht kwam bedachten nog weer dingen die we nog wel hadden willen zien. En nog heel veel waar we nog wel eens naar toe wilden.

Op mijn blog komende tijd wat stukjes over onze belevenissen in New York.

En zie ook Leopold van de Ven (mijn man) zijn blog;
http://lvdven.blogspot.nl/