Ik ben geen boek

Eerste recensies Ik ben geen boek..!

Zie eens wat een heerlijke eerste recensie op pluizuit.be van Ik ben geen boek ik ben een hond;

http://www.pluizuit.be/content/ik-ben-geen-boek-ik-ben-een-hond

En meteen ook nog zo'n mooie recensie van Ik ben geen boek, ik ben een kip;

http://www.pluizuit.be/content/ik-ben-geen-boek-ik-ben-een-kip

Omdat ik je zo graag zie

Een zomer in New York inspireerde mij tot het maken van Omdat ik je zo graag zie een prentenboek waarin Ibi met haar oma naar de stad gaat. Het wordt een dag vol nieuwe ontdekkingen.

Oma en Ibi gaan samen naar de stad. Ibi ziet de hele wereld. En oma ziet...Ibi.

Omdat ik je zo graag zie zal 4 juli verschijnen in Nederland en 12 augustus in België.

Het nieuwe prentenboek 3/3

Het verhaal was er dus vrij snel en het liefst was ik ook meteen gaan tekenen. Maar dit prentenboek zou eigenlijk pas in 2017 verschijnen. Want wat heel gek was toen in dat half jaar alleen met de kinderen, kreeg ik aan de lopende band wel veel goede ideeën. Veel van die plannen moesten eerst nog worden uitgevoerd bijv. de kartonboeken. Dus ging dit idee toch weer in de la, al sneak peak-te ik stiekem al wel veel in die la. Totdat het thema van deze kinderboekenweek bekend werd gemaakt; Opa's en Oma's. Dit verhaal gaat over een Oma en haar kleinkind. Na overleg en wat schuiven met de andere projecten kon ik er ineens deze winter aan beginnen. En het is klaar nu. Het komt 4 juli uit in Nederland en 12 augustus in België en heet; 'Omdat ik je zo graag zie'.
Hierboven de eerste groot uitgewerkte schets van het omslag en onder het definitieve omslag.

Het nieuwe prentenboek 2/3

Na die zomer in New York sprak ik een half jaar later af met mijn uitgeefster in Antwerpen om het over nieuwe plannen te gaan hebben. De nieuwe plannen waren de kartonboeken die nu net gedrukt zijn en bijna in de winkel liggen 'Ik ben geen boek, ik ben een hond' o.a. Het was best een pittig half jaar geweest, mijn man bleef na die zomer nog maanden langer daar als artist in rescidence.
Ik weet nog hoe ontzettend moe ik was na dat half jaar toen hij weer terug was. En ik me meer dan ooit realiseerde hoe zwaar het soms moet zijn voor alleenstaande ouders om alleen kinderen op te voeden. Ik vertelde haar over New York en over hoe lief die stad was. En over dat alleenig half jaar en zoals dat gaat hadden we het nog over allerlei andere belangrijke dingen in het leven die niets met nieuwe boekenplannen van doen hebben. Erg fijne gesprekken zijn dat waarin er van allerlei vreemde hersenspinsels ineens nieuwe dingen gebreid kunnen gaan worden. Maak een groot prentenboek over waar we over hebben gepraat zei ze toen ik naar huis ging. Het omgesmolten idee uit New York ging nog meer leven, ik schreef het verhaal niet lang erna. De tekeningen zijn nu af en het omslag klaar. De proef in pdf-vorm heb ik al honderdmaal doorgebladerd. Mijn meest bijzondere prentenboek tot nu toe denk ik. Hierboven een van de allereerste schetsen.

Het nieuwe prentenboek 1/3

Lang geleden had ik een verhaal wat ik zo ontzettend graag wilde vertellen. Toen ik het mijn uitgeefster van toen stuurde schreef ze terug; je gedachten zijn goud waard. Maar ze durfde het toch niet aan. Later zou het uitkomen bij een andere uitgeverij, ik had al enkele illustraties uitgewerkt. Toen zij het ook niet meer aandurfde. De put, daar zat ik toen wel even in. Ik wilde zo graag een tegengeluid laten horen tegen al dat Wilders gedoe dat toen begon.
Maar er kwamen nieuwe ideeën en zoals dat gaat verdween dit idee in een la en vergat ik het steeds meer. Totdat ik in 2014 in New York was. Daar ging het weer leven. Maar ook leefde daar de hele wereldbevolking op zo'n prettige manier samen dat ik dacht daar wil ik iets mee. Het was zo positief. Dat oude idee van toen smolt ik in New York om.

Literatuureducatieproject Vergeet mij nietje

Bijna elke week ben ik nu in Veghel om te vertellen over mijn werk en in het bijzonder over Vergeet mij nietje. Rondom mijn prentenboek is een literatuureducatieproject gemaakt door Artisjok & Olijfje in opdracht van Plein 23. Tot in juni komen alle groepen 3-4 van Veghel bij mij langs.
Soms hele grote groepen die een uur muisstil zijn en soms hele kleine groepen die heel druk zijn, elke keer is het anders. Op school maken ze van te voren een collage geïnspireerd op het raam van muis in het prentenboek. Ze leren op school ook over Matisse. De collages nemen ze steeds mee naar de bibliotheek. En elke keer ben ik weer onder de indruk, hoe iedere groep toch steeds zo samen een eigen stijl heeft één handschrift bijna.