Muis en varken

Het waren een paar slopende dagen of eigenlijk weken. Er was een soort van Idols gaande op papier. En ik kon niet meer stoppen. Avond na avond tekende ik door. Het begon met Olifant en muis, maar ze leefden niet. En olifant had een onhandige slurf. Exit Olifant. Beer en beer dan. Maar ik en beren het is geen gelukkige combinatie. Maar intussen wist ik wel steeds beter wie de hoofdpersonen zijn, hoe ze doen en denken.  Die kleine oren van beer waren eigenlijk de kleine oren van muis en die berensnuit werd almaar spitser. Varken kwam al af en toe te voorschijn maar verdween ook weer even snel om plaats te maken voor een rare vogel,ijsbeer en een vreemd konijn. En gister werd beer ineens een varken die half op zijn kop staand keek naar de ander die maar niet wilde leven omdat zij in het verkeerde lichaam zat. Dus hup vanmorgen veranderde zij in een muis. En toen zat er ineens een twinkeling in hun ogen, ze leven! Hoera voor muis en varken!

Inspiratie top 10

Op mijn antwoord hoe oud mijn kinderen zijn zei de journalist; dat is zeker wel handig zo'n klein kindje voor de inspiratie? Hmm. Mensen denken heel vaak dat je als prentenboekenmaker je inspiratie bij je doelgroep vandaan haalt. Nou dat is niet waar, misschien een heel klein beetje. Maar inspiratie voor hoe het ook werkt krijg ik van de gekste dingen. Hier mijn persoonlijke top tien.

1. Op vakantie zijn en niet kunnen werken maakt dat ik onmiddellijk een goed idee krijg.
2. Met de trein reizen. (Dat wil zeggen als er niet een heel bataljon dames naast je zit die naar de huishoudbeurs gaan. Of mensen die heel nodig hard moeten praten over hun werk en hoe onmisbaar ze daar wel niet zijn.)
3. Koorts is zeer inspirerend.
4. Proberen te winnen van het onkruid zeer inspirerend.
5. Surfen op kledingsites ook zeer inspirerend (portemonnee zegt nee, niet doen).
6. Tekeningen van mijn kinderen.
7. Museumbezoek.
8. Prentenboeken van Kitty Crowther, Carl Cneut, Maurice Sendak, Andre Sollie en nog vele anderen.
9. In het bos gaan wandelen (heel raar als kind haatte ik dit en mijn kinderen nu ook dus is best lastig uitvoerbaar).
10. Verveling, maar zie daar maar eens tijd voor te vinden.

Ik doe het lekker toch!

Eens in de tijd spreek ik af met mijn redacteur van uitgeverij Leopold. Een van die keren was in Tilburg op een terrasje. We praten over boekenplannen. Het was mooi weer, maar wel koud. En Ria zei bij jou denk ik altijd; Ik doe het lekker toch! Hoe zou dat nou komen?
Die titel die paste als een jas. En niet veel later stond 'Ik doe het lekker toch!' op papier. Vorige week bekeek ik de kleurenproeven. Ik ben zo ontzettend blij met dit boek. Moet nog wel even geduld hebben augustus ligt het in de winkel.

Prentenboek van het jaar 2013!

Nog 100 nachtjes slapen gekozen tot Prentenboek van het Jaar 2013

Nog 100 nachtjes slapen van auteur en illustrator Milja Praagman is gekozen tot het Prentenboek van het Jaar 2013. Nederlandse jeugd-bibliothecarissen kozen dit boek uit het aanbod van prentenboeken die in 2011 verschenen. In totaal selecteerden zij tien titels voor peuters en kleuters. Deze boeken staan centraal tijdens De Nationale Voorleesdagen 2013, die worden gehouden van woensdag 23 januari t/m zaterdag 2 februari. Doel van deze jaarlijkse campagne is het stimuleren van voorlezen aan kinderen die zelf nog niet kunnen lezen. Uit onderzoek van Stichting Marktonderzoek Boekenvak blijkt dat 69% van de Nederlanders bekend is met deze campagne.

Download de samenvatting van Stichting Marktonderzoek Boekenvak (pdf)

Milja Praagman (Amsterdam, 1971) studeerde grafisch ontwerpen aan de Academie voor Beeldende Kunsten St.-Joost in Breda. Jarenlang werkte ze als zelfstandig ontwerper/illustrator voor o.a. Okki, Bobo en Sesamstraat. In 2004 verscheen haar eerste prentenboek, Meneer Po, bij uitgeverij Lannoo.
In Nog 100 nachtjes slapen kan Dorus niet wachten tot ze jarig is, dus maakt ze zelf een feestje. Haar moeder heeft gezegd dat ze lekker mag gaan knippen, dus knipt ze mooie lapjes: uit het tafelkleed, uit de jurk aan de waslijn, door de hele stad… Speciaal voor De Nationale Voorleesdagen komt Nog 100 nachtjes slapen uit in een mini-editie (met DVD) voor € 5.

De Prentenboek TopTien voor De Nationale Voorleesdagen 2013
David Melling	Ik wil een knuffel	Van Goor
Adam Stower	Gek hondje	C. de Vries-Brouwers
Guido van Genechten	Superbeesje is al onderweg	Clavis
Anna Kemp & Sara Ogilvie	Neushoorns eten geen pannenkoeken	Lemniscaat
Gitte Spee	Er was eens een vosje…	The House of Books
Tjibbe Veldkamp & Kees de Boer	Agent en Boef en de Boefagent	Lannoo
Joke van Leeuwen	Waarom lig jij in mijn bedje	Querido
Petr Horácek	Pieter de papegaaiduiker	De Vier Windstreken
Mies van Hout	Vrolijk	Lemniscaat

Het belangrijkste criterium bij het kiezen van het Prentenboek van het Jaar is dat het boek, naast een goed verhaal en aantrekkelijke illustraties, voldoende aanknopingspunten biedt voor interactie met peuters en voor verwerking in hun spel. De Nationale Voorleesdagen 2013 starten met Het Nationale Voorleesontbijt op woensdagochtend 23 januari. De campagne vindt in 2013 voor de tiende achtereenvolgende keer plaats.

Proef

Gister kreeg ik de eerste digitale proef van 'Ik doe het lekker toch!' Erg spannend zoiets. Meestal zie ik van alles wat ik al weer zou willen verbeteren. Maar nu ben ik voor een keer best tevreden.
Dit is een van de spreads uit het boek. 'Ik doe het lekker toch!' verschijnt in augustus.

Recensie Trouw

Afgelopen zaterdag stond er een mooie recensie in Trouw geschreven door Bas Maliepaard over 'Als de bomen straks gaan rijden'. Hier een stukje;

De Nederlandse Milja Praagman voorzag de meeste gedichten van vindingrijke, licht absurdistische kleurenillustraties.

Zo tekent ze bij het gedicht ‘Opa’ een oude man met een schoffel in zijn hand, die letterlijk vergroeid is met zijn stoel. Na het overlijden van oma, vertelt het gedicht, doet de arme man niets dan zitten, terwijl hij daarvoor altijd in de tuin werkte. ‘Papa zegt: ‘Hij moet/ eerst nog erg veel spitten/ en wieden in zijn hoofd.’

Bij een ander gedicht over de dood, staat een gieter met een gezichtje tranen met tuiten te huilen. Ook al zo’n veelzeggend beeld op kinderniveau: de gieter die de planten op het graf water geeft, huilt natuurlijk ook! Maar het ding maakt tegelijk het leven mogelijk.

Op de site van Bas Maliepaard staat de hele recensie;

http://www.basmaliepaard.nl/publicaties/trouw-recensie/als-de-bomen-straks-gaan-rijden

Israël

Ik kreeg vandaag onverwacht een heel fijn pakketje bezorgd. Vijf exemplaren van de Hebreeuwse vertaling van 'Zeg, wie zit er in de heg'? Heel raar, even dacht ik dat ze het boek per ongeluk in spiegelbeeld hadden gedrukt. Met het omslag aan de achterkant.
Toevallig lezen wij 'Zeg, wie zit er in de heg?' de laatste tijd ook weer veel voor aan mijn jongste. Ook op zijn Hebreeuws van achter naar voor en soms zelfs van twee kanten met zus haar gezicht achter de uitgestansde ogen (zie link voor filmpje). Jongste is nu ruim een jaar en giert het dan uit van het lachen.

http://miljapraagman.blogspot.com/2012/02/voorleessucces.html